[เพื่อนของเราชื่อความเหงา]

ตรัย ภูมิรัตน

เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว

กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้

ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายหรือดี

ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน....เคียงไป

บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย

ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ

มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ

วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา... ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม

อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา

แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ

วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป

กอดความเหงาไว้กับใจ

อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา

แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา

แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ

เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว

และคนเราจะทนเหงาไปได้สักเท่าไร

ชอบเพลงนี้จังเลย ฟังทีไรมันให้ความรู้สึกเหงาๆ แต่ก็ยังยิ้มได้ ^^

หลายๆเพลงที่อัพลงบล๊อก เป็นเพลงที่ชอบมากๆ แล้วก็มีคอร์ดกีต้าร์ทั้งนั้น

แต่ก็มีอีกหลายเพลงที่ชอบ แต่หาคอร์ดยังไม่ได้ อย่างเช่นเพลงนี้ (แย่จังๆ ^^'' )

เอาไว้หาคอร์ดได้ ค่อยมา edit เพิ่มเติมดีกว่าเนาะ